Zaznacz stronę

Puzzle

Same się nie ułożą

 

Przed lekturą zalecam zapoznać się z wpisem KUNDEL.

Pęknie gumka? Zdarza się. A dziecko trzeba wychować. Naturalna sprawa jak chodzenie czy bieganie – nikt tego nie potrafi na początku i trzeba się uczyć na bieżąco. Byli rodzice, więc były i wzorce. Wychowaj tak, by nie powtarzać tych samych błędów.
Ktoś bliski umrze? Tak działa świat. Ludzie się rodzą i umierają. Musisz być tego zawsze świadomy i czasami o tym myśleć. Oszczędzi ci to bólu i cierpienia.
Zdradzą cię? Bywa. Nikt nie jest idealny, trzeba z tym żyć. Bez gniewu i żalu. Najwyżej staniesz się bardziej niedostępny i chłodny oraz wytworzysz ochronną skorupę. Zapewne wybaczysz, ale nie zapomnisz.
Będą cię straszyć? Może i tak być. Trzeba być gotowym wziąć swoje życie we własne ręce. I się nie dać.
Będziesz musiał się bronić? Oj, na pewno. Prawo prawem, ale jak dać w mordę warto wiedzieć. Nie można dać się zgnoić w imię prawa lub poprawności politycznej.
Okradną cię? Zabiorą cały majątek? To tylko przedmioty… Kawałek cegły, kilka gram złota. Prawdziwa wartość to ty sam.
Zniewolą cię? Za kratami jesteś nadal wolny – możesz siedzieć w dusznej celi, a myślami być na rajskiej wyspie. Dopóki nikt cię nie złamał – jesteś wolny, ale masz ograniczone prawo poruszania się.

Boimy się nieznanego (i nie mam tu na myśli duchów). Im mocniej poznamy świat tym mniej w nas strachu. Nie trzeba chodzić po ruinach zamków, zakurzonych bibliotekach czy mrocznych lasach. Wszystkie pytania i odpowiedzi znajdziesz w swojej głowie. To rozsypane puzzle, które możesz poukładać lub zignorować. Możesz się przygotować na wszystko – nie stracisz głowy, zachowasz zimną krew. Będziesz wiedział co zrobić.

Najstraszniejsze to zostać sam na sam ze swoimi myślami i nie wiedzieć co z nimi zrobić.

Będziesz miał gorszy dzień, będzie ci przez chwilę smutno… to pomyśl nad tym. Myśl i dochodź do wniosków. Nikt za ciebie tego nie zrobi. Musisz zadawać pytania sam sobie i osobiście szukać na nie odpowiedzi. Tylko w ten sposób zrozumiesz świat i to, co tak na prawdę czujesz. Większość ludzi ma klapki na oczach albo jest ślepa. A przecież czujesz, że coś tu nie gra, że musi być coś więcej, że możesz to albo tamto… i że w zasadzie ogranicza cię tylko irracjonalny strach przed… no właśnie, przed czym?

To tylko życie. Nie ma czego się bać. Każdy trafia tu nieprzygotowany i musi się wszystkiego nauczyć.
Wszystko kiedyś przeminie. Słodka śmierć uwolni cię z kajdan tego świata. Co będzie dalej? Nie wie nikt. Nie ma co się bać na zapas, bo jesteś tu i teraz. Na ten moment trzeba poukładać swoje puzzle, swoje życie.

Prześlij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *